1967 of 1968. In de loop der jaren (tot 1972) zo'n 10 keer gezien. In Den Haag bracht de Euro Cinema hem steeds weer in roulatie. Voor mij een film van kinderen die alles doen om de liefde van hun vader te winnen. Zelfs Maria is een kind, in een bepaald opzicht (als speelse non). Ook een film over liefhebbende zorg, van moederoverste en Maria - en uiteindelijk is papa ook goed. Binnen traditionele rolverdelingen ruimte voor variant van Annie M.G. Schmidt-opstandigheid, appel: geef kinderen iets meer ruimte
Van Bad Love, geweldige song met en van verschrikkelijke man om wie je geven gaat. Goed gedaan door David Jacks!
Bij ons benadert Theo Nijland deze kwaliteit het dichtst. Nijland is echter iets meer formuleachtig en bij tijden minder onttakelend doordat hij sneller valt voor de literaire formulering. De man van Shame is New Yorks rauw, "let's talk some business". Het lyrische van Nijland gaat soms heel fraai samen met "Hollandse" nuchterheid, zoals in "Kaal", waarin "een pan met soep" plots grote zeggi